Aceleye geldi sanki…

· Isınma aktivitesi sanki biraz gereksizdi, birşeyler eksikti ama ne bilmiyorum.

· Kümeler oyunundan önce oynanan oyun bir nevi kümeler oyununa ısınmak için yapılmış gibiydi ama kısa sürdü.

· Bildiklerimizden bağımsız bir ürünü ortaya koymak gerçekten zor şey, kağıtlardan ürün yaparken bildiklerimizden etkilenmeden, yorumlarken de bildiklerimizden yola çıktık.

· Kağıtlardan birini bölmeden kullanmamız gerçekçiydi, ancak yine bu etkinlik de kısa sürdü.

· Küme oyunu süperdi, ancak iki kişiye uyan bir olayı “iki kişinin paylaşımına mı yoksa negatif halde uymayan kişinin alanına mı” sorunu yaşadık biraz:)

· Kümelerden fizikteki temel renklere uyarlama.

 

Isınma aktivitesinde ebelemeye odaklanmaktan bir ara saymayı unutmuş olsam da güzeldi. Ancak benim anlamadığım bir nokta, ısınma aktivitesi deyince benim aklımda şöyle birşey oluştu “hımm, ısınıyoruz demekki sonrasında efor gerektiren bir oyun oynayacağız”, ne yazıkki haklı çıkmadım, sadece söyleyen kişiye göre ya bir gruba gidiyorduk ya da gitmiyorduk. Bu iki oyunda dürüst olmak gerekirse bana birşey ifade etmedi, doyurucu gelmedi, hani bazen bir yemeği yerken dersiniz “ya bu yemeğin tadı güzel değil, birşey eksik ama içinde ne eksik çıkartamadım bir türlü”, aynı bunun gibi hissettim, oyunlarda birşey eksikti sanki. İkinci oyunun şu açıdan göze çarpan yanı vardı, bir sonraki küme oyunu için temel hazırlıyordu, küme oyunu öncesinde bir nevi ısınma oyunuydu sanki.

Küme oyununa geçmeden önce kağıtlı oyuna gelmek istiyorum. Kağıtlar ilk dağıtılırken origami yapacağımız sanmıştım ama öyle olmadı. Tasarımda olduğu gibi yaratıcı olmamız, uçağa masaya kaleme arabaya gemiye benzemeyen bir ürün ortaya konmamız istendi, yani bizden bir bakıma imkansızı yapmamız istendi, imkansız diyorum çünkü insanlar yeni bir şeyle karşılaştığı zaman onu bildiği şeylerle tanımlamaya çalışır, aynı şekilde birşey üreteceği zaman da illa ki, istese de istemese de, bildiği gördüğü şeylerden esinlenerek ürününü ortaya koyar. Çocukluk yıllarından sonra bir insanın hayal edebilecekleri bildiği şeylerler sınırlanıyor, bu açıdan yaratıcılık, yeni birşey üretmek açısından, gerçekten zor bir iş. Tabi birde bunu kısıtlı bir zaman içerisinde yapmak bunu daha da zorlaştırdı, bu kısıtlamaya bir de kağıtlardan birini tek parça halinde kullanmamayı eklemek olayı iyice ilginçleştirdi. Bir arkadaşımız yaratıcı olacaksak niye böyle bir kısıtlama oldu gibisine yazmış, ancak gerçek hayatta böyle değil mi? Sonuçta yaratıcı düşüncelerimiz olabilir ama onları uygulamaya geçirmek için bir takım üstesinden gelemeyeceğimiz kısıtlamalarla karşılaşabiliriz. Bazı arkadaşlarımız oyunun kişilerinin yorumlarını yazması açısından etkili uygulanamadığını değinmişler, bir bakıma haklılar; ilk görüş yazanların yazdığı kağıtlar üzerinden gitmek daha kolaydı, dolayısı ile diğerleri sanki biraz da ihmal edildi. Benim gördüğüm kadarıyla bizim asıl problemimiz zaman, böyle aktiviteler hemen biterelim başka birşeye geçelim edasında hızlıca yapılıyor bazıları tam işlenmiyor, mesela küme oyununda her grubun kümesi dinlenseydi güzel olurdu.

Gelelim yorumlar üzerinden hikaye yazmaya, bizim grup için gerçekten zor oldu, çünkü birbirinden alakasız kelimeler vardı, dolayısı ile birleştirince biraz postmodern havada bir hikaye oldu. Bu oyun yaratıcılık üzerine iyi bir oyundu, bizde pek etkili geçmemesinin sebebi sınıf mevcudu, bence bu oyun küçük gruplarla yönetilse daha etkili olur.

Ve küme oyunu, bu oyun gerçekten eğlenceliydi, ama keşke daha çok zamanımız olsaydı. Matematikçi arkadaşlarımız için güzel bir kaynak oldu. Bu oyunda bir şey gözüme çarptı, şimdi kümelerde olduğu gibi iki kişiye ait olan yerde olan birşeyin tersi diğer tek kalan kişinin bireysel özelliğine giriyordu. Mesela ben ve arkadaşım (atıyorum) üçüncü köprünün yapılmasına sıcak bakıyoruz diyelim diğer bir arkadaş ise bakmıyor, şimdi bu durumda bunu kümlere nasıl yerleştireceğiz? İkimizin ortak noktasına mı yoksa diğer arkadaşın bireysel sadece ona has olan yere mi? Biz bu konu da biraz sorun yaşadık açıkcası. Kaynaşmak için süper görünüyor, ben bu aktiviteyi fiziğe uyarladım, optikteki renk kavramına. Fizikteki üç anarenk ve onların birleşiminden oluşan renkler. Aşağıdaki şekilde renk dağılımını kümelere oturttum.(cyan ve magentanın türkçesini bilmiyordum, bilen arkadaşlar bizlerle paylaşabilirler).

Birçok öğrenci ana rekleri sarı-mavi-kırmızı sanıyor, tamam boyalar için yani resim dersinde bu doğru ancak iş optiğe geldiğinde yani söz konusu ışık olduğunda ana renkler kırmız-yeşil-mavi(RGB) dir. Görüldüğü gibi üç ana renk kendi içlerinde birleşerek çeşitli renkleri oluşturuyorlar, kümelere dahil olmayan kesim yani ışık almayan kesim doğal olarak siyah oluyor. Bu bağlamda karanlık bir ortamda öğrencilere kırmız, yeşil, ve mavi renklerinde ışık veren üç fener verilir, küme mantığını bilen öğrencilere boş bir sayfa halinde kümeler çizilir ve her bir bölmenin rengini fenerlerden yararlanarak bulmaları istenebilir. Bu şimdilik aklıma gelen bir aktivite, geliştirmek isteyen veya önerisi olanların eleştirisine açığım .

Buradan tekrar gruplar konusuna değinmek istiyorum. Öncelikle şunu belirtmek isterim geçen hafta yazdıklarımın arkasındayım, gruptan bir arkadaşım sitemde bulunmuş bana, o da haklı ama bundan sonra tartışmaya gerek yok, hocamız grupları yanlış anlamadıysam fesh etti. Bence grup konusunda kısıtlama olmamalı, özellikle de bölüm kısıtlaması. Pek ala başka prensiplerde geliştirilen bir aktiviteyi, şöyle ya da böyle kendi prensibinize çevirebiliyorsunuz, bu üniversitemizin bize kattığı en büyük velinimet bence. Küme oyunu matematikçiler içindi ancak birden bir baktım fiziğe de birşekilde uyarlanıp uygulanabilir hale gelebiliyor, bu açıdan grup çalışmasında ille de matematikçiler matematiçiklerle , fizikçiler fizikçilerle bir araya gelmeli denmesini yanlış buluyorum.